February 05, 2007
ممنونم مهتاب
هيچگاه صفحه آخر شناسنامه تان را پاره نکنيد
از باقيمانده آن هميشه برگي هست که برگ آخر باشد
سلول 313 از طبقه سیزدهم برزخ اختصاصی
پرونده هفتمین جنایت ازهفتمین پسرک فراموش شده
شناسنامه یک دیوانه
توجه : گروه های آسیب پذیر این پرونده
مصرف کنندگان انواع آمفتامین ها
بیماران روان پریش
مصرف کنندگان داروهای استروییدی (ضعف سیستم ایمنی)ء
باران شروع زیباییست برای هر آنچه قرار است تصویرگر روزهای پرماجرای من باشد
روزهایی که تنها ساعاتی از آنرا به زیر خورشید ساختگی این شهرسپری کرده ام
و شبهایی که دیگر توان معنی کردن هیچیک از رویاهای پر از ابهامش را ندارم
فردا میرسد و فرداهایی که نمیخواهم بدانم این "من" کجای قصه هایش خواهد بود
هیچ چیز در این خانهء بزرگی که ما ایرانیها برای خود ساخته ایم امن است!
امن است!
حقیقتأ امن است!
اما ما هنوز دنبال دغدغه های شخصی خود هستیم
من هم هستم!
حقیقتأ هستم!
تمامی شبها بیدارم و چیزی که اکنون در می یابم تنها معادله ساده ایست
-1 × -1 = 1
جواب این معادله ساده تنها روشنایی روز است
سپیدی
چیزی که مدتهاست پرتوی از آن بر روزنهء خوابم نتابیده است
و این همان خورشید ساختگی ماست
اما مهتاب
فکر میکنم هنوز هیچیک از این آدمکهای بزرگ به فکر دزدیدن مهتاب نیافتاده اند
اما مهتاب
هنوز میدرخشد .. شبها از میانهء این همه دود از میانه تاریکی و درد
چراکه وظیفه اوست درخشیدن از میان تمامی ظلمت ها
اما من نگرانم
نگران رویاهایی که دیگر هیچ نشانی از آنها نیست
رویا روشنی میاورد و روشنایی... رویاهای روشن
همه چیز به این اندازه ساده نیست
اما مهتاب
حقیقتأ امن است!
اما مهتاب!
اینروزها چهره اش در هم است
باران پایان زیباییست بر اضطراب ثانیه ها
خلاصه دردناکترین سالهایمان
همین ثانیه هاست
ثانیه هایی که مرا به فکر وامیدارد
اندیشه رفتن در ساعت 3:42 صبح
اندیشه پوچ بودن هر آنچه نوشته ام و دردناکتر از آن
هر آنچه اندیشیده ام
هی! پسرک
بیدار شو
آفتاب اینجا واقعی به نظر میرسد
ممنونم مادر
ممنونم غربت
و ممنونم رویا
Comments:
Post a Comment
Loading ... |
|
Welcome To Forgotten Black Candle |
|
|